Σουρούπωνε και στο μπαλκονάκι του Πυθαγόρα, μαζεμένη η συντροφιά, πάλι εξασκούσε το αγαπημένο σπορ της ηλικίας της, την αμπελοφιλοσοφία. Στο τραπεζάκι ουζάκι αγγουροντομάτες και ελιές, είναι βλέπεις δεκαπενταύγουστος.
Λίγο πιο κάτω, στη αυλή του Πυθαγόρα και κάτω από τα δέντρα , η άλλη παρεούλα, στο άλλο τραπεζάκι βλέπεις τους φραπέδες και τις μπίρες να έχουν την τιμητική τους. Εδώ δεν φιλοσοφούν, αστειεύονται εδώ δεν μελαγχολούν, ονειρεύονται, είναι νέοι.Σαν καλός οικοδεσπότης πηγαινοέρχομαι ανάμεσα στις δύο παρέες, και αυθόρμητα κάνω τις συγκρίσεις. Από τη μια τα νιάτα, ανησυχούν και προβληματίζονται, πως θα τα οικονομήσουν, προγραμματίζοντας παράλληλα, που θα πάνε για διασκέδαση το βράδυ που σιμώνει.
Από την άλλη οι μεγαλύτεροι αφηγούνται αναμνήσεις, και μιλάνε για αρρώστιες και νοσοκομεία ψάχνοντας τις τσέπες αν έχουν τα χάπια τους.
Αυτό που τους ενώνει ένα τέτοιο δειλινό, ήταν ο ήλιος που βασίλευε κατακόκκινος.
Τα τηλέφωνα άλλαξαν χρήση, και μετατράπηκαν σε φωτογραφικές μηχανές, να αποθανατίσουν μια τέτοια θέα, στην άλλη συντροφιά όμως δεν υπήρχαν, και αυτά που υπήρχαν ήταν χωμένα στις τσέπες, διότι η ακτινοβολία είναι επικίνδυνη για την καρδιά, τάχα, χωρίς να ομολογούν ότι δεν έχουν εξοικειωθεί με την χρήση τους.Αυτό το ηλιοβασίλεμα, για την μια παρέα, συγκρίνεται με της Σαντορίνης που είδανε πέρσι και θα το συγκρίνουν πάλι, με αυτό της Σκοπέλου που θα δουν του χρόνου. Στην άλλη είναι ένα ακόμη ηλιοβασίλεμα στα τόσα που πέρασαν, γιατί να το φωτογραφίσουν; πιο καλή η ανάμνηση του.Διότι όσο είσαι νέος έχεις όνειρα και όταν γεράσεις αναμνήσεις.Ο χρόνος που περνά ωραιοποιεί τις αναμνήσεις λένε.Διαφωνώ, πως μπορεί να γίνει ωραία ανάμνηση ο διωγμός του πρόσφυγα; Όσα χρόνια και περάσουν είναι πληγή που πονά. Τα ξερονήσια έκλισαν, η εξορία σε αυτά, δεν εξωραΐζεται με τον καιρό, πονά ακόμα. Πως μπορεί το παιδί του ορφανοτροφείου να ξεχάσει τον αριθμό του; πάντα θα είναι σημαδεμένο στην μνήμη του. Δεν ξεχνά κανείς σακάτης το ατύχημα του, και αν το ξεχάσει του το θυμίζει η αναπηρία του και δεν είναι ευχάριστη ούτε ωραία ανάμνηση.Η νοσταλγία είναι εκείνη που επιλεκτικά δρα στην μνήμη μας, και αφήνει τα ευχάριστα να βγαίνουν στην επιφάνια, θάβοντας εκείνα που πονούν.
Απόβραδο και τους ξεπροβοδίζω όλους μαζί. Οι μισοί τώρα θα πάνε στα κρεβατάκια τους.
Για τους άλλους μισούς, τώρα αρχίζει η βραδιά, είναι νέοι, κάνουν διακοπές, κάνουν όνειρα, η ζωή είναι μπροστά και τους χαμογελά.
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ
Τρίτη 18 Αυγούστου 2009
Πέμπτη 13 Αυγούστου 2009
Καλό ταξίδι θόδωρε.
Δεν υπάρχουν μόνο ευχάριστα νέα, δυστυχώς ο Θόδωρος Γυθούας, μας άφησε ξαφνικά για το μεγάλο ταξίδι, ενώ βρισκόταν αυτές τις καλοκαιρινές μέρες στην γενέτειρα του την Αλεξάνδρεια.
Για όλους εμάς τους Καϊριανούς δεν ξεχνάμε ότι ο Θόδωρος ήταν παρών σε όλες τις εκδηλώσεις μας από τότε που ιδρύθηκε ο ΣΕΚ, όπου βοηθούσε πάντα ότι είχε σχέση με τα ηχητικά της αίθουσας και αυτό το έκανε με ιδιαίτερη αγάπη και φροντίδα.
Τα πολλά λόγια περισσεύουν, καλό ταξίδι Θόδωρε εκεί που πάς από όλους εμάς.
Μ.Μπίσκος.
Για όλους εμάς τους Καϊριανούς δεν ξεχνάμε ότι ο Θόδωρος ήταν παρών σε όλες τις εκδηλώσεις μας από τότε που ιδρύθηκε ο ΣΕΚ, όπου βοηθούσε πάντα ότι είχε σχέση με τα ηχητικά της αίθουσας και αυτό το έκανε με ιδιαίτερη αγάπη και φροντίδα.
Τα πολλά λόγια περισσεύουν, καλό ταξίδι Θόδωρε εκεί που πάς από όλους εμάς.
Μ.Μπίσκος.
Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009
Κυριακή 26 Ιουλίου 2009
ΚΑΥΣΩΝΑΣ !
Έξω σαράντα τρεις βαθμοί μέσα κλιματιστικά.
Με λίγα λόγια δράμα , παρηγοριά το μπλογκ του Σ.Ε.Κ. ψάχνοντας για μηνύματα από φίλους και αναμνήσεις .
Ξαφνικά μελτεμάκι φύσηξε από Σάμο .
Μήνυμα αισιοδοξίας και χαράς από τον δικό μας άνθρωπο τον Καϊρινό Ιερομόναχο Νεκτάριο
Κ.Παστίδης
Κοιτάξτε εδώ με έπιασε η νοσταλγία σήμερα.
Ονομάζομαι Γκίνος Ευάγγελος και κατά την κουρά Νεκτάριος. Είμαι Ιερομόναχος.
Τυχαία σας ανακάλυψα και ήταν για μένα μεγάλη έκπληξη.
Είμαι γεννημένος στη Αλεξάνδρεια, αλλά εκεί έζησα πολύ λίγο. Το Σπετσεροπούλειο ορφανοτροφείο η Αμπέτειος στο δημοτικό και η Ξενάκιος Επαγγελματική σχολή από όπου απεφοίτησα το 1970, χρονιά που ήρθα στην Ελλάδα, με γαλούχησαν.
Ναυτοπρόσκοπος στη Τοπική Εφορία Νείλου, στο προαύλιο του Αγίου Κωνσταντίνου, έπαιζα Μπάσκετ..
Βρίσκομαι στην Σάμο.
Αχ αυτό το μελτεμάκι.
Ιούλιος μήνας είναι κατακαλόκαιρο, με τις θερμοκρασίες στα ύψη. Εδώ στο Αιγαίο στα νησιά μας, βρίσκουν δροσιά και ανάπαυλα πολλοί άνθρωποι, από όλα τα μέρη του κόσμου. Τι γίνεται όμως όταν αρχίσουν τα μελτέμια; Από όσα διαβάζουμε, τα περιμένουμε συνήθως τον Αύγουστο, αν έρθουν νωρίτερα χαλάνε τις διακοπές μας.Ένα τέτοιο μελτέμι είχαμε και χθες. Ο αέρας δυνάμωσε, η θάλασσα φούσκωσε και μας έστειλε το κύμα της. Τι κουβαλούσε όμως αυτό το κύμα; Και η καταγάλανη μέχρι χθες παραλία, γέμισε από φύκια σκουπίδια και άλλες σαβούρες. Εμείς που ζούμε δίπλα της, ξέρουμε πως το φαινόμενο είναι παροδικό, αύριο θα ξαναφυσήσει και θα τα πάρει πίσω.Ο παραθεριστής όμως χάνει την διάθεση του, θέλει οπωσδήποτε να κολυμπήσει, μελαγχολεί και καταφεύγει στις πισίνες, που έχουν κατακτήσει ακόμα και τα νησιά. Βλέπομε παραθαλάσσια ξενοδοχεία να διαθέτουν πισίνα με νερό χλωριωμένο.Κάπως έτσι λοιπόν είναι και οι λογισμοί μας, πάνε και έρχονται, και μια στιγμή είμαστε κατακάθαροι και ευτυχισμένοι, και με ένα μελτεμάκι αναπάντεχο μας φέρνει την κατήφεια και τον μαρασμό. Με λίγη υπομονή είναι σίγουρο πως θα ξαναφτιάξει η διάθεση μας, αλλά με βιασύνη, από τον εγωισμό μας, καταφεύγουμε σε αλλότριες σκέψεις, και ζητάμε την ηρεμία και την ευτυχία σε υποκατάστατα.Η θάλασσα με την απεραντοσύνη της χωνεύει πάρα πολλά απορρίμματα και απόβλητα, με τον αργό και διαρκή κυματισμό της και αυτό-καθαρίζεται. Έτσι και ο νους του ανθρώπου, έχει την δυνατότητα να μένει νηφάλιος, αν μελετά και δεν βιάζεται.
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ
Έξω σαράντα τρεις βαθμοί μέσα κλιματιστικά.
Με λίγα λόγια δράμα , παρηγοριά το μπλογκ του Σ.Ε.Κ. ψάχνοντας για μηνύματα από φίλους και αναμνήσεις .
Ξαφνικά μελτεμάκι φύσηξε από Σάμο .
Μήνυμα αισιοδοξίας και χαράς από τον δικό μας άνθρωπο τον Καϊρινό Ιερομόναχο Νεκτάριο
Κ.Παστίδης
Κοιτάξτε εδώ με έπιασε η νοσταλγία σήμερα.
Ονομάζομαι Γκίνος Ευάγγελος και κατά την κουρά Νεκτάριος. Είμαι Ιερομόναχος.
Τυχαία σας ανακάλυψα και ήταν για μένα μεγάλη έκπληξη.
Είμαι γεννημένος στη Αλεξάνδρεια, αλλά εκεί έζησα πολύ λίγο. Το Σπετσεροπούλειο ορφανοτροφείο η Αμπέτειος στο δημοτικό και η Ξενάκιος Επαγγελματική σχολή από όπου απεφοίτησα το 1970, χρονιά που ήρθα στην Ελλάδα, με γαλούχησαν.
Ναυτοπρόσκοπος στη Τοπική Εφορία Νείλου, στο προαύλιο του Αγίου Κωνσταντίνου, έπαιζα Μπάσκετ..
Βρίσκομαι στην Σάμο.
Αχ αυτό το μελτεμάκι.
Ιούλιος μήνας είναι κατακαλόκαιρο, με τις θερμοκρασίες στα ύψη. Εδώ στο Αιγαίο στα νησιά μας, βρίσκουν δροσιά και ανάπαυλα πολλοί άνθρωποι, από όλα τα μέρη του κόσμου. Τι γίνεται όμως όταν αρχίσουν τα μελτέμια; Από όσα διαβάζουμε, τα περιμένουμε συνήθως τον Αύγουστο, αν έρθουν νωρίτερα χαλάνε τις διακοπές μας.Ένα τέτοιο μελτέμι είχαμε και χθες. Ο αέρας δυνάμωσε, η θάλασσα φούσκωσε και μας έστειλε το κύμα της. Τι κουβαλούσε όμως αυτό το κύμα; Και η καταγάλανη μέχρι χθες παραλία, γέμισε από φύκια σκουπίδια και άλλες σαβούρες. Εμείς που ζούμε δίπλα της, ξέρουμε πως το φαινόμενο είναι παροδικό, αύριο θα ξαναφυσήσει και θα τα πάρει πίσω.Ο παραθεριστής όμως χάνει την διάθεση του, θέλει οπωσδήποτε να κολυμπήσει, μελαγχολεί και καταφεύγει στις πισίνες, που έχουν κατακτήσει ακόμα και τα νησιά. Βλέπομε παραθαλάσσια ξενοδοχεία να διαθέτουν πισίνα με νερό χλωριωμένο.Κάπως έτσι λοιπόν είναι και οι λογισμοί μας, πάνε και έρχονται, και μια στιγμή είμαστε κατακάθαροι και ευτυχισμένοι, και με ένα μελτεμάκι αναπάντεχο μας φέρνει την κατήφεια και τον μαρασμό. Με λίγη υπομονή είναι σίγουρο πως θα ξαναφτιάξει η διάθεση μας, αλλά με βιασύνη, από τον εγωισμό μας, καταφεύγουμε σε αλλότριες σκέψεις, και ζητάμε την ηρεμία και την ευτυχία σε υποκατάστατα.Η θάλασσα με την απεραντοσύνη της χωνεύει πάρα πολλά απορρίμματα και απόβλητα, με τον αργό και διαρκή κυματισμό της και αυτό-καθαρίζεται. Έτσι και ο νους του ανθρώπου, έχει την δυνατότητα να μένει νηφάλιος, αν μελετά και δεν βιάζεται.
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ
Τετάρτη 24 Ιουνίου 2009
ΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΠΑΛΑΙΜΑΧΩΝ
Το πρωτάθλημα Μπάσκετ παλαιμάχων που καθιερώθηκε ως “Madrassa Basket”, είναι γεγονός ότι ξεκίνησε από τα Αδελφά σωματεία. Για την ιστορία να πούμε ότι οι τέσσερις σύλλογοι Μανσούρας, Καΐρου, Σαλβαγείου και Αβερωφείου, το 1995 συνοργάνωσαν το πρώτο μεταξύ τους πρωτάθλημα και έκτοτε προσπάθησαν να το διατηρήσουν έως και σήμερα.
Το νόημα όλης αυτής της πολύχρονης προσπάθειας, είναι ότι τα αδελφά σωματεία μπόρεσαν και βρήκαν, αυτά τα σημεία που τους ενώνουν, μπόρεσαν και συμβίωσαν σε ένα πνεύμα υγιούς άμιλλας και αλληλεγγύης και απέδειξαν ότι η κοινή αυτή προσπάθεια τους, είχε πραγματικά βαθιές ρίζες που άντεξε στον χρόνο.
Με την επέτειο της λήξης του φετινού τουρνουά, οι Καϊρινοί πρωταθλητές αφιερώνουν το κύπελλο που κατέκτησαν, σε αυτήν την ευγενή προσπάθεια που καταβάλουν ανεξαιρέτως όλοι οι συμετέχοντες, στον Αθλητικό Σύνδεσμο ΑΣΑΕ και σε όλους τους Αιγυπτιώτες μέλη μας που μας στηρίζουν.
Μ.Μπίσκος
Το νόημα όλης αυτής της πολύχρονης προσπάθειας, είναι ότι τα αδελφά σωματεία μπόρεσαν και βρήκαν, αυτά τα σημεία που τους ενώνουν, μπόρεσαν και συμβίωσαν σε ένα πνεύμα υγιούς άμιλλας και αλληλεγγύης και απέδειξαν ότι η κοινή αυτή προσπάθεια τους, είχε πραγματικά βαθιές ρίζες που άντεξε στον χρόνο.
Με την επέτειο της λήξης του φετινού τουρνουά, οι Καϊρινοί πρωταθλητές αφιερώνουν το κύπελλο που κατέκτησαν, σε αυτήν την ευγενή προσπάθεια που καταβάλουν ανεξαιρέτως όλοι οι συμετέχοντες, στον Αθλητικό Σύνδεσμο ΑΣΑΕ και σε όλους τους Αιγυπτιώτες μέλη μας που μας στηρίζουν.
Μ.Μπίσκος
Δευτέρα 22 Ιουνίου 2009
Κυριακή 24 Μαΐου 2009
ΟΜΑΔΑ ΜΠΑΣΚΕΤ
Αποτελέσματα πρώτου γύρου :
Σουέζ ---------Αβερώφειο : 75----59
Σαλβάγειος--------Κάϊρο : 47-----43
Κάϊρο ---------Αβερώφειο : 75----50
Σαλβάγειος----------Σουέζ : 68----61
Σουέζ-----------------Καϊρο : 45----82
Σαλβάγειος-- Αβερώφειο : 57----47
Σουέζ ---------Αβερώφειο : 75----59
Σαλβάγειος--------Κάϊρο : 47-----43
Κάϊρο ---------Αβερώφειο : 75----50
Σαλβάγειος----------Σουέζ : 68----61
Σουέζ-----------------Καϊρο : 45----82
Σαλβάγειος-- Αβερώφειο : 57----47
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)